Przenikanie


Wywracam się potykając o czułość w ciepło leśnego poszycia
zieloną miękkość mchu

Zapadam w letarg zamykam świat na klucz poza dotknięciem
poza oddechem z dala od dłoni i ust

Może obudzą mnie sosnowe igły a może tylko odurzą poczuję
lekkie zawroty głowy brak tchu

Zobacz maleńkie paprocie rosną na murze pod nim miseczka
żebraka całe to piękno i brud


Nie wiem czy pomyliłam szlaki czy uliczki światło drży pomiędzy
kwiatami magnolii ponad wierzchołkami świerków księżyc
wchodzący nagle na tle zarazem nieba i piekła

15.05.2017




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz